Çdo çast lindim përsëri. Kush mund të lodhet prej nesh.
Viti 1989 ishte për ne një vit i lindjes së re. Pasi njohëm robin e dashur të Allahut (xhele xhelaluhu), kuptuam se jeta që jetonim nuk kufizohej vetëm në këtë burg të kësaj bote.
Sa herë dëgjonim zërin që thoshte: «Sulltan Mehmet Fatihu, Sulltan Selim Javuzi dhe të ngjashmit e tyre janë pasqyra e medreseve të Kuranit; sundimtarët e sotëm janë pasqyra e shkollave të sotme.», «Vlerësoni ixhazetin, jo diplomën. Kush e di, ndoshta një ditë do të pranohet ixhazeti e jo diploma.», «Vazhdoni të studioni në medrese, shumë shpejt do të bëheni antike.», kuptonim se medresetë janë shkolla e vërtetë e dijes dhe e urtësisë që do t’ia ndryshojë fatin e keq ymetit.
Sa herë na thoshte: «Prej jush kërkoj nga një medrese për vajza dhe një për djem në çdo lagje.», na iknin gjumërat dhe në netët pa gjumë kërkonim sekretin dhe çelësin për ta përmbushur këtë urdhër. Me gëzimin e një nëne që e ka gjetur jetimin e saj, nga njëra anë sigurohej e pajisej medreseja, nga ana tjetër kërkonim rrugët që hoxhallarët tanë, secili me vlerën e një antikiteti dhe të armatosur me dije, amel dhe ihlas, t’i shërbenin shkencave të Kuranit gjatë gjithë jetës. Që asnjë hoxhë i diplomuar të mos humbte.
Falë myzhdes së Mësuesit tonë, që thoshte: «Më dëgjoni! Së shpejti nga këto medrese do të dalin burra si Sahabët e nderuar.», nuk rrinim dot në vend. Pas një kohe na u nxorr fati të nxjerrim të diplomuarit e parë në medresenë tonë në oborrin e xhamisë Ismailaga.
Pasi morëm dëshirën e Mësuesit: «Allahu u dhëntë më shumë nga sa shpresoni.», i dërguam hoxhallarët e diplomuar, për ta vaksinuar ymetin me vaksinën e Islamit, në vende të ndryshme të Turqisë dhe të botës, para së gjithash në rajonin e Trakisë, dhe ua përgatitëm terrenin për shërbimin e tyre.
Në vitin 1997 themeluam Fondacionin Erenler për Dituri dhe Shërbim dhe hodhëm hapin drejt institucionalizimit.
Në këtë udhëtim kuptimplotë, që e nisëm me shumë shokë zemre, veprimtaritë tona arsimore, që filluan nëpër bodrume e hambarë (për shkak të kushteve të kohës), elhamdulilah, sot vazhdojnë të rriten me degë të reja dhe të shërbejnë në drejtim të istikametit.
Nxënësit tanë që kanë marrë ixhazet në shkencat islame ndjekin medresenë tonë të një viti të tekâmulit. Pastaj një pjesë e tyre vazhdon në Medresenë e Specializimit për t’u specializuar në degë si akaidi, fikhu, hadithi etj., ndërsa një pjesë tjetër punësohet brenda e jashtë vendit dhe vazhdon shërbimin ndaj Kuranit.
Gjatë fazës së themelimit, kur shkuam te Mësuesi ynë Mahmud Efendi dhe e pyetëm: «Çfarë na këshilloni që të kemi sukses?», na tha: «Tregoni interes për punën tuaj dhe mos e tradhtoni amanetin!»
Këtë porosi e pranojmë si parimin tonë kryesor dhe prej jush, vëllezërit tanë, presim lutje që Allahu xhele xhelaluhu të na japë sukses në shërbime të denja për Të dhe për të Dërguarin e Tij (sal-lallahu alejhi ve sel-lem).
Misioni ynë
Të edukojmë hoxhallarë e individë me personalitet, që i ruajnë vlerat e shenjta, besnikë, bujarë, të respektuar, të sjellshëm, altruistë dhe me synime të larta, në përputhje me të kuptuarit e Profetit (alejhis-selam), të Sahabëve të nderuar, të dijetarëve të Ehli Sunnetit ve Xhematit dhe të zinxhirit të artë.
Vizioni ynë
Si një institucion që e ka përfunduar institucionalizimin me kuadrin e tij prej njerëzish të respektuar dhe me personalitet, të bëhemi, duke vazhduar shërbimin për shekuj me radhë, institucioni arsimor më i besueshëm dhe shembullor në fushën tonë.
Vlerat tona
Llogaridhënia: Me përpjekjen për të krijuar një transparencë të llogaridhënshme në çdo drejtim, t’i kryejmë të gjitha punët në përputhje me detyrimet fetare, morale dhe ligjore. Të largohemi në nivelin e takvasë nga ajo që nuk duket e përshtatshme sipas fesë dhe t’i përmbushim edhe përgjegjësitë ligjore. Në çështjet ku nuk ka detyrim të qartë fetar apo ligjor, t’i nënshtrojmë të gjitha punët një llogaridhënieje të brendshme morale dhe ndërgjegjeje.
Reputacioni: Si institucion që kryen veprimtari shkencore, të shmangim çdo sjellje, punë dhe veprimtari që mund të cenojë nderin e dijes dhe të njerëzve të dijes.
Istikameti: Me ndërgjegjen se cilësia më e çmuar që një hoxhë mund t’i japë nxënësit është personaliteti, të përpiqemi të edukojmë kurdoherë e kudo hoxhallarë e individë të gatuar me dije e urtësi, që nuk bëjnë lëshim në personalitetin e tyre dhe kanë istikamet.
Vëllazëria dhe Besnikëria: Të jemi besnikë ndaj paraardhësve dhe të mëdhenjve tanë që na gatuan me çështjen e së vërtetës, dhe të sigurojmë që edhe njerëzit e dijes që edukojmë të jenë besnikë ndaj Allahut, çështjes së tyre dhe fondacionit tonë.
Orientimi nga nxënësi: Të ofrojmë nxënësve arsimin më të frytshëm dhe, në të njëjtën kohë, të krijojmë mundësi e kujdes që ata ta ndiejnë veten më të vlerësuar se në shtëpitë e tyre.
Besueshmëria: T’i zbatojmë të gjitha veprimtaritë tona, bashkë me hoxhallarët, nxënësit, prindërit dhe stafin e shërbimit, pa kërkuar përfitim personal e botëror, duke ruajtur ndjenjën e besimit të ndërsjellë dhe në mënyrë të hapur e të kuptueshme.