Medresetë

Është pa dyshim Allahu i Madhëruar, që e krijoi gjithësinë nga hiçi, Ai që na përcakton se si sigurohet qetësia dhe solidariteti i njerëzimit dhe na bën me dije vendin e autoritetin e të madhit, të voglit, gruas, burrit, eprorit e nëpunësit. Në ditët tona, kur po largohemi gjithnjë e më shumë nga këto dije dhe kur synimet e qëllimet janë lidhur tërësisht me materien, besuam se duhet të ketë dikush që, duke hapur krahët si gërshërë, me britmën «NDALUNI, TË SHPUARIT, KJO RRUGË ËSHTË RRUGË PA DALJE», t’i japë drejtim rrymës. Pikërisht me këto mendime, me shpresën për të ndërtuar një brez «që nuk shkel pa abdest», thamë BISMILLAH për të ringjallur medresetë tona që vijnë nga tradita jonë e lashtë. Synimi ynë është që në medresetë tona, bashkë me përpjekjen për t’i mësuar njeriut dijet që janë në dobi ose në dëm të tij në këtë botë dhe në botën tjetër, detyrat e robërisë dhe marrëdhëniet shoqërore, të formojmë një personalitet shembullor myslimani, që e kthen në sjellje atë që mëson. Mesai i nxënësit të medresesë fillon në mes të natës me lutje e përgjërime që shoqërohen nga engjëjt dhe vazhdon gjatë ditës i gatuar nga rrathët e dhikrit e të dijes që vijnë njëri pas tjetrit. Duke grumbulluar dije me libra të ndryshëm në Kuran Fisnik, tefsir, hadith, akaid, fikh, tesavuf, sarf, nahv, belagat dhe shumë shkenca të tjera, ai e kthen ditën në natë. Nga njëra anë, duke i lexuar këto shkenca, nga ana tjetër pret me padurim që gjatë fundjavës t’i ndajë me shoqërinë ato që mësoi gjatë javës. Më në fund, kur e përfundon udhëtimin e bekuar, lind si një Mus’ab ibn Umejr i ri, e merr përsipër detyrën e tij kryesore dhe, duke u përpjekur ta gatuajë shoqërinë, duke ia bashkuar natën me ditën, i shërben një jetë të tërë fesë së tij, njerëzve të tij, atdheut dhe vlerave të shenjta… Prandaj medreseja është emri i strukturës së domosdoshme që përgatit për shoqërinë njerëzit që do të krijojnë themelet shpirtërore, morale e shoqërore të shtetit dhe të kombit, si dhe bashkimin e gjallërinë në gjithësi.